W farbach i powłokach amfibolit pracuje jako aktywny wypełniacz: ostre, twarde ziarna tworzą barierę utrudniającą wnikanie wilgoci i jonów korozyjnych, związki żelaza nadają powłoce naturalny, ziemisty odcień, a twardość Mohsa 6,0 podnosi jej odporność na zarysowania i ścieranie. Naturalny dwutlenek tytanu (ok. 1,2%) jest tu składnikiem uzupełniającym. To mineralna alternatywa dla części barytu, talku i kosztownych dodatków.
Twardość Mohsa 6,0 · klasa A1 Unikalny profil tlenkowy i ostra morfologia ziaren mapują amfibolit na konkretne wyzwania powłok ochronnych i dekoracyjnych.
Ostre, płytkowo ułożone ziarna wydłużają drogę dyfuzji wody, tlenu i jonów chlorkowych w warstwie powłoki — działają jak labirynt opóźniający korozję podłoża. Lekko zasadowy odczyn dodatkowo sprzyja pasywacji stali.
Wydłużona droga dyfuzjiZwiązki żelaza (Fe₂O₃ do 9,5%) nadają powłoce naturalny, ziemisty odcień i wspierają krycie, pozwalając ograniczyć część pigmentów i wypełniaczy. Naturalny TiO₂ (ok. 1,2%) jest składnikiem uzupełniającym receptury.
Mniej pigmentów i dodatkówTwardość Mohsa 6,0 zbroi powłokę i podnosi jej odporność na zarysowania oraz ścieranie — istotne dla farb podłogowych, przemysłowych i nawierzchniowych narażonych na ruch i obciążenia.
Zbrojenie warstwyDobór frakcji pozwala regulować stopień matu, strukturę powierzchni oraz właściwości antypoślizgowe. Amfibolit zastępuje część barytu i talku, wnosząc dodatkowo gęstość i twardość.
Regulacja matu i antypoślizguKlasyczne wypełniacze powłok — kreda, talk, część barytu — pełnią głównie funkcję objętościową. Amfibolit dokłada do tego funkcję: jego twardość, ostra morfologia i profil tlenkowy aktywnie poprawiają trwałość i odporność powłoki.
Efekt barierowy wynika z geometrii — twarde, nieregularne cząstki utrudniają migrację czynników korozyjnych przez warstwę, podobnie jak robią to wypełniacze płatkowe. Lekko zasadowy odczyn sprzyja pasywacji powierzchni stali pod powłoką.
Związki żelaza nadają powłoce naturalny odcień, a wysoka twardość zbroi ją mechanicznie. Naturalny TiO₂ (ok. 1,2%) pozostaje składnikiem uzupełniającym. Efekt: lepsza trwałość przy ograniczeniu droższych dodatków i importowanego barytu.
| Parametr | Wartość | Funkcja w powłoce |
|---|---|---|
| Twardość Mohsa | 6,0 | Odporność na zarysowania i ścieranie |
| TiO₂ (naturalny) | 1,2–2,7% | Składnik uzupełniający receptury |
| Fe₂O₃ | do 9,5% | Naturalny odcień, wsparcie krycia |
| Morfologia ziaren | ostrokrawędzista | Efekt barierowy, kontrola matu |
| pH zawiesiny | ~8,7 | Sprzyja pasywacji stali |
| Reakcja na ogień | A1 (niepalny) | Wypełniacz mineralny niepalny |
| Wilgotność | 0,1–0,2% | Stabilność w układach rozpuszczalnikowych i PUR |
Część funkcji barytu i talku w powłokach amfibolit przejmuje jako surowiec krajowy, wydobywany i mielony mechanicznie, bez procesów termicznych. To niższy ślad węglowy i krótsza logistyka względem importowanych wypełniaczy, a także argument do deklaracji środowiskowych wyrobu. Dobierzemy frakcję pod konkretny system: antykorozyjny, podłogowy, przemysłowy lub dekoracyjny.